شورای سیاه و سفید

نظر عموم در مورد شهرداریها این است که آنها معمولا هر نقطه ای را که بخواهند و از نظر شان درآمدزا باشد ، بدون توجه به برخی آثار و عواقب که ممکن است گریبان گیر مردم شود ، برای ساخت وساز واگذار میکنند؛ ساخت و سازی که شهرداری برای اجرای آن از سرمایه گذاران و مالکان پول میگیرد . بنابراین در مناطقی که نباید بلندمرتبه سازی و یا به طورکلی ساخت وساز صورت بگیرد ، شاهد احداث ساختمان های مرتفع هستیم . نظارت ها هم چندان موثر نیست . حال اگر از اقدامات دو سال اخیر ، شورای عالی معماری و شهرسازی صرف نظر کنیم ، میتوان گفت هیچ نهادی تاکنون به کار شهرداریها ورود جدی نکرده است چراکه قانون ، شهرداریها را خودگردان کرده است . این وسط تنها نهادی که میتواند بر کار شهرداری نظارت داشته باشد ، شورای شهر است ، اما در عمل شاهد عملکرد چندان پیگیرانه ای از این نهاد نظارتی نیستیم . مهم ترین علت این امر هم در تهران و بسیاری شهر های دیگر جهت گیریهای سیاسی برخی از اعضای شورا است که آنها را تبدیل به قطب های موافق و مخالف کرده است . قطبی که از اساس مخالف است همواره تمام اقدامات خوب شهرداری را زیر سؤال میبرد و قطب موافق هم نظارت پویایی نخواهد داشت و تا این روال وجود دارد ، در بر همین پاشنه میچرخد ، با این حال باز هم امیدواریم شورا ها در آینده ، و خود شان را نماینده مردم بدانند و بیش از پیش در کار نظارت جدی باشند.