نقش منطقه 22 در آلودگى هواى تهران

یک کارشناس شهرسازى با اشاره به اینکه منطقه 22 در طرح جامع سال 47 به عنوان محدوده تلطیف هواى تهران دیده شده بود، گفت: عدم رعایت اصول شهرسازى در این منطقه را می توان به عنوان فاجعه شهرسازی نام برده و یکى از دلایل اصلى عدم جریان هوا در شهر تهران دانست. محمدرضا درودى، دکترای شهرسازى و مدرس دانشگاه با بیان اینکه شهرهای کوچک و بزرگ در کشورهای توسعه یافته به سمت توسعه پایدار و مفهوم پایداری در تمام ابعاد، پیش می روند، اظهار داشت: در کلانشهر بزرگی مانند تهران شاهد توسعه ای دقیقاً مغایر با پایداری هستیم که این موضوع را می توان در بسیاری از پروژه ها و اقدامات شهرداری تهران مشاهده کرد. وى طراحى منطقه 22 را غیرکارشناسانه عنوان کرد و گفت: طبق اصول شهرسازى ارتفاع ساختمان ها با دور شدن از مرکز شهر کاهش می یابد به طوری که ارتفاع ساختمان ها در اطراف شهر به نسبت مرکز بسیار کمتر است درحالی که دقیقاً عکس این اصل را در ساخت وسازهای تهران شاهد هستیم. این مدرس دانشگاه افزود: با توجه به زیرساخت ها و موقعیت جغرافیایى منطقه 22، کاربرى این محدوده در طرح جامع سال 47 به عنوان تلطیف کننده هوای تهران در نظر گرفته شده بود، اما نه تنها شاهد تحقق این طرح نبودیم، بلکه به دلیل ساخت وسازهای ابرانسانی و مدرنیستی که تجربه ساخت آنها در دهه های پیش در محدوده منطقه یک اتفاق افتاده باعث عدم جریان و جابجایى هواى تهران شده است. وى خاطرنشان کرد: باد غالب غربى در تهران می تواند تأثیر بسزایى در تلطیف آلودگى هواى تهران داشته باشد اما وجود ساختمان های بلندمرتبه در محدوده غرب تهران به خصوص منطقه 22، باعث ایجاد اختلال در گردش هوا و تشدید آلودگى شهر شده است.