زیرآب زدن

پیشینه اصطلاح زیرآب زدن برمی گردد به تقریبا صد سال پیش که خانه های قدیمی بدون لوله کشی آب تصفیه شده بود. چیزی به نام زیرآب در انتهای مخزن، خزانه، حوض یا آب انبار در خانه ها وجود داشت که از آن برای خالی کردن آب استفاده می شد. در حقیقت این زیرآب به چاهی راه داشت و روش باز کردن زیرآب نیز به این شکل بود که کسی درون حوض می رفت و زیرآب را باز می کرد تا لجن ته حوض از زیرآب به چاه برود و آب پاکیزه شود، اگر فردی دشمنان و رقیبانی داشت، آن دشمن به قصد انتقام و ضربه زدن، زیرآب حوض خانه اش را باز می کرد تا تمام موجودی آب تمیزی را که ذخیره داشت از بین ببرد. صاحبخانه وقتی از این موضوع باخبر می شد آهی از نهادش برمی آمد و می گفت: زیرآبم را زده اند. چون دیگر آب تمیزی برای استفاده نداشت. کاربرد این واژه بیشتر به عنوان اصطلاحی در بین کارمندان ادارات خصوصی و دولتی رایج است. البته در نگاه آسیب شناسانه، عمل زیرآب زدن به طورکلی یک آفت در نظام اداری تلقی می شود. در مجموعه هایی که افراد به هر دلیلی نمی توانند حضور یکدیگر را تحمل کنند مترصد این کار می شوند. در بیشتر مواقع شخص زیرآب زن با دیدن برتری رقیب خود احساس خطر کرده، از ترس اینکه جایگزین وی شود، مجبور به این کار می شود.