اخلاق مهندسی

ساخت و ساز فراگیرترین صنعت کشور محسوب میشود که علیرغم توسعه کمی در یک دهه اخیر هنوز نتوانسته است عطش سیریناپذیر متقاضیان اساسیترین نیاز زندگی را سیراب نماید. بدون تردید پاسخگویی به تقاضای روزافزون مردم برای تامین مسکن، قبل از هر چیز نیازمند کیفیسازی مبتنی بر استانداردهای روز دنیا میباشد، موضوعی که به نظر میرسد در چرخه انبوه سازی تا حدودی به حاشیه رفته باشد. پیمانکاران و مهندسان بخش های مختلف ساختمان بیش از همه در مظان اتهام قرار دارند زیرا عدم رعایت اصول حرفه ای ساخت و ساز توسط آنها اتلاف فراوان سرمایه ملی را به دنبال خواهد داشت. ما باید به فکر امنیت افرادی باشیم که قرار است در این ساختمان ها زندگی کنند. برای این منظور نیازمند ارتباط و اتحاد منظم و برنامه ریزی شده بین بخش های سه گانه معماری، سازه و سیستم های تاسیساتی هستیم. اجرایی شدن این امر قبل از همه، مستلزم همگرایی جامعه مهندسان به عنوان اعضای متخصص یک شهر و پایبندی به اخلاق مهندسی است.