شکستن بت واسطه گری

در گذشته که کشورمان به اکثر مصالح ساختمانی مانند فولاد ، سیمان ، سیم ، سرامیک و ... نیازمند بود ، هر ایرانی با نگاه به قسمت هایی از خانه خود، یاد یکی از کشورهای جهان در ذهنش تداعی می شد اما اکنون وضعیت تغییر کرده است. وضعیت حال حاضر ایران به گونه ای است که میزان تولیدات صنایع معدنی که بخش عمده آن همان کالاهای ساختمانی است بیش از نیاز بازار است و برخی از این تولیدات در جهان رتبه برتر دارند. پس مشکل کجاست؟ شاید اینکه بیش از نیاز بازار مصالح تولید میشود، خوب باشد اما این رویکرد که ماهیت صادراتی ندارد، در کار ویژه مصرفیاش ( همان بخش ساخت وساز یا صنعت احداث) مورد استفاده قرار نمیگیرد. زمانی که و بازارهای مالی نه برای جذب نقدینگی جذاب هستند و نه خود حاضرند در بخش تولید کشور سرمایه گذاری کنند، تنها میتوانند بر هزینه پول افزوده و به وسیله تورم به گردش امور بپردازند. بزرگ ترین ضرر این شرایط فقدان ارزش افزوده برای اقتصاد است که در نهایت ، نه کالایی تولید میشود و نه ارتقای فناوری رخ میدهد. پس بازار نیز تنها ماهیت واسطه ای یافته و در سیکل و مداری مرگبار به حرکت ادامه میدهد. در اقتصادی که تولید محور نیست، دیگر نیازی به کالا هم نیست و بازار با رکود مواجه میشود. وظیفه دولت آینده هم اکنون مشخص است؛در هم شکستن بت واسطه گری با اختصاص همه توان مالی کشور از جمله الزام بانک ها به تسهیلات برای تولید صادرات محور استاندارد و باکیفیت.