نمای بازیافتی متغیر

طرح پیشنهادی استفان مالکا برای یک اقامتگاه مرکزی دانشجویی در پاریس, مازاد تولیدات صنعتی و نیاز به اصلاح و فرم ساخته شدهی شهری با سکونت گاه پوشیده از جعبهی ame-lot را با هم جفت وجور کرده است. این نما در یک تخصیص از نسبت های تقریباً مارسل دوشانی عینیت یافت. معمار و هنرمند گرافیتی فرانسوی یک پوسته از تخته پهن چوبی که میتوانند تا شوند و یک هندسه مدولار تولید کنند را ارائه کرده است. این طرح در زنده کردن یک زندگی جدید در یک ساختمان موجود هدفمند و با استفاده از لولاهای افقی نگه داشته شده است. یک پوشش جدید یک رهیافت محیطی جدید را نمایان کرده است, که شامل رو گذاری لایه لایه شده از سیستم و مصالح موجود است و یک گام فراتر از بازیافت صرف و تعیین یک معنای جدید از دور انداختن, دریای آزاده میکرو یکبار مصرف و نهایتاً تبدیل آنها به یک طرح کلان است. قدرت یکپارچگی به وضوح در این اثر با واژگونی کامل از رابطهی اغلب مخرب بین محیط و مصرف گستاخانه متبلور گشته است. معمار مطرح میکند که دیوارها باید ضخیم باشند و فرم شهری نیازمند به یک فضای همیشه در حال تغییر از محصولات جانبی محیط زیست خود است.