عنصرگم شده برنامه ریزی

مهندسان میگویند در عالم مهندسی هیچ چیز غیرممکن نیست. یا راهی خواهیم یافت و یا راهی خواهیم ساخت. ذهن مهندسی ذهنی منطقی و عقلانی و ابزاری است و همه چیز را با محاسبات انتگرال میتوان به واقعیت بدل کرد. البته در بسیاری از موارد نیز این نگاه جواب گرفته و نشان آن را در شاهکارهای مهندسی که در راه ها، پل ها و سدها نمود دارد ، میتوان یافت. اگر هم بتوان با محاسبات مهندسی پروژه ای را به انجام رساند، اما سؤال اینجاست که این فرمول ها برای تصمیم گیری در مورد پروژه هایی که آینده یک شهر ، و یا حتی یک کشور را تحت تأثیر قرار میدهد، کافی است؟ بگذریم از اینکه بعضاً در پروژه های کشور که بر اساس همان عقلانیت ابزاری نیز به درستی تصمیم گیری نشده است. حلقه گمشده بهره از عنصر برنامه ریزی در بسیاری از پروژه های دیده میشود؛ سدهایی که تحقیقات اولیه روی آن نشده و نه تنها حجم خود را پر نمیکنند بلکه اثرات زیست محیطی مخربی هم بر جای میگذارند، بزرگراه هایی که از اصول اساسی راه سازی بهره نبرده اند، شهرهایی که اصول شهرسازی در آن گمشده است و ده ها پروژه دیگر که پس از اجرا دچار تخریب گردیده اند. شاید با امیدواری به سخنان مسئولان کشور بتوان امیدوار بود که حلقه گمشده برنامه ریزی و مطالعات اولیه به پروژه های کلان بازگردد.