پدر میگفت : آه از این گرانی چه دشواراست اینجا زندگانی
پسر جان بعدازاین با نور کافی بیا خاموش کن لامپ اضافی
نکن یک کاسه بیش از آب مصرف که خواهد رفت این یارانه از کف
نکن روشن دگر گاز و سماور اجاق هیزمی داری بیاور
الا ای نوجوان استخوانی بیا عادت بکن بر سخت جانی
پسر از پند بابایش خروشید به ایشان گفت با فریاد و تهدید
در این منزل چرا باید خمیدن؟ بگو که تا به کی سختی کشیدن ؟
تمام کار ما امساک و صبر است ندانم خانه است این یا که قبر است