انواع روان کننده های بتن به عنوان یک افزودنی بتن موثردر کاهش آب مصرفی , برای روانی و مقاومت بالاتر بتن استفاده می شوند.

یکی از مواد افزودنی شیمیایی پرکاربرد استفاده از انواع روان کننده بتن وکاهنده آب می باشد که با افزایش و حفظ روانی بتن ، نسبت آب به سیمان را که ازاصلی ترین عوامل موثر در بهبود خواص مکانیکی بتن است ،کاهش می دهد. کاهش نسبت آب به سیمان در افزایش مقاومت های بتن ، ویژگیهای مکانیکی و پایایی آن به ویژه در کاهش نفوذپذیری در برابر آب موثر است. دوام بتن را در برابر رطوبت و خشکی پی در پی ، چرخه یخبندان و ذوب شدگی مداوم و موارد مشابه بهبود میبخشد وبه عنوان یک عامل اساسی در بهینه سازی خواص بتن عمل میکند. دلایل به کارگیری افزودنی های روان کننده وافزودنی های فوق روان کننده بتن می تواندشامل افزایش روانی بتن ، کاهش آب مصرفی ویا کاهش عیار سیمان بتن باشد. همچنین مواد تشکیل دهنده روان کننده بتن امکان دستیابی به کارایی لازم درزمان بتن ریزی را فراهم میکنند. و روان کننده ها بسته به بنیان شیمیایی وترکیبات از نظر نوع عملکرد درمورد گیرش بتن ، تسریع در روند کسب مقاومت بتن( فوق روان کننده زودگیر) یا کند کردن آن ( فوق روان کننده دیرگیر) ، حفظ روانی و سایر خواص بتن تازه یا سخت شده درشرایط گوناگون ،بکارگرفته میشوند.